28 januari 2014

Van BOS effect naar COHEN we can!

Het begon in 1987 met het rapport ‘Schuivende Panelen’ dat aandrong op vernieuwing in de PVDA. De samenleving veranderde immers en moet de PVDA dan niet mee veranderen? Vervolgens kwam Wim Kok aan de macht en die hield in december 1995 -nota bene in de Den Uyllezing- een pleidooi voor het afschudden van de ideologische veren en werd vervolgens succesvol met de Paarse kabinetten zonder CDA . Ondertussen was het verre van duidelijk waar de PVDA inhoudelijk nog voor stond.

En toen Wouter Bos na de val van Ad Melkert [over een verkiezingsuitslag!] de partijleiding overnam wilde hij al snel een nieuw partijprogramma om aan alle gemor over de ideologie een einde te maken. In 2005 kwam dat met veel moeite tot stand en het neigde naar een progressief/liberale invulling. Bijna inwisselbaar met het huidige D66 en Groen Links. Emancipatie en solidariteit bleven de hoofdwaarden, maar men nam als uitgangspunt het individualisme en niet het collectief [ de samenleving]. Het is niet toevallig dat Wouter Bos menigmaal stelde dat hij op Femke Halsema zou stemmen als de PVDA niet zou bestaan.

Toch zijn er ook verschillen, de PVDA is niet meer duidelijk internationaal ingesteld. Tot en met Ad Melkert was de PVDA duidelijk een onderdeel van een internationale socialistische beweging die met open vizier de wereld inkeek en sterk pro-Europa was. Onder invloed van de kredietcrisis en de aanhoudende druk van de SP en PVV is Wouter Bos enigszins opgeschoven richting ‘fort Holland’ en door deze voorzichtige insteek was de inzet van de PVDA voor Europa volstrekt onhelder en kwamen veel kiezers ertoe om een keer D66 of Groen Links te stemmen i.p.v. PVDA.

Jammer, want Thijs Berman was op zich een goede lijsttrekker met de Europese Verkiezingen, maar is door de randstadpvda-ers volledig in de steek gelaten toen hun gedoodverfde kandidaat Monasch het net niet haalde. En wat doet Bos vervolgens? Die valt Berman in de rug aan en zegt in één moeite door dat we de volgende verkiezingen op: “ geheid zullen verliezen”! Dat is dus het beoogde Boseffect voor 3 maart 2010: het yin en yangeffect! Één keer voordeel gevolgd door één keer nadeel. En wat doet de 2e Kamerfractie en wat doet Ploumen? Bos napraten, Bos schoonpraten. We hebben een goede minister van financiën aan Wouter Bos, geen goede partijleider. Je vraagt je af waar hij heen wil en wil de partij daar eigenlijk wel heen? Europa, Individualisme en Integratie? Het wordt tijd dat Bos kleur bekend, misschien eens wat vaker op bezoek bij Job Cohen?

Het voorgaande schreef ik juli 2009 voor ons afdelingsblad Solidariteit wat echter nooit is uitgekomen. Inmiddels kennen we het vervolg Wouter Bos liet het kabinet vallen en stopte vervolgens om privéredenen. Maar maakte voor hij vertrok al een ruk naar links wat zijn opvolger Job Cohen inmiddels doorgetrokken heeft met de stelling dat hij minister president wil worden en een zo’n links mogelijk kabinet wil. In tegenstelling tot 3 maart kon 9 juni wel eens een heel goede dag worden voor de PVDA en Nederland.

Lodewijk den Breejen – Oud raadslid PVDA/waarnemend voorzitter van de Gemeenteraad van Helmond