28 januari 2014

Verdeeld, verenigd

Op 10 juni bleek ons land sterk verdeeld. De verkiezingsuitslag was niet te vergelijken met enige eerdere uitslag. Ongeveer een kwart van de stemgerechtigden had helemaal niet eens de gang naar de stembus gemaakt. Was het voor hen te ingewikkeld een keuze te maken? Het lijkt er wel op.

Van de 75% die wel ging stemmen vielen de partijen van hun voorkeur ver uiteen. Nooit eerder kwam het voor dat de grootste partij slechts 20% van de stemmen kreeg. Dat de VVD de grootste werd was ook al een unieke gebeurtenis. Hier in Dierdonk zelfs veruit de grootste, een niet zo heel vreemd verschijnsel overigens. De ruime huizen verraden een beter gesitueerde bevolking dan gemiddeld. Daarvan is bekend dat zij een voorkeur hebben voor de VVD. Gemiddeld genomen dan, zelf pas ik niet in dat plaatje. Ik woon ruim dat geef ik toe, maar mijn voorkeur ligt toch echt bij de solidariteit met de zwakkeren in de samenleving, het eerlijk delen en het creëren van gelijkwaardige kansen voor allen die van goede wil zijn. De kiezers die hebben gekozen voor de partij die daarbij het best aansluit, de PvdA, behaalde nog geen 1 procent minder stemmen dan de VVD. En maar 5% procent daaronder eindigde de PVV.  De keuze werd extremer. Het midden kon de kiezer  veel minder bekoren dan vroeger; het CDA kelderde in de uitslag naar een ongekend laagtepunt.

Op het moment van schrijven van dit stukje is het nog lang geen 1 juli maar de wens van Mark Rutte om voor die datum een kabinet te kunnen presenteren lijkt schier onmogelijk. Daarvoor zijn partijen nodig die eigenlijk niet met elkaar willen gaan regeren of er zijn partijstandpunten die radicaal overboord moeten of er zijn zo veel partijen nodig dat de samenwerking vanaf het begin onder druk zal staan. En dat terwijl de politiek voor een enorme opgave staat: verbeter de economische situatie, hervorm de overheidsfinanciën, doe in ’s hemelsnaam iets aan het dreigende klimaatprobleem en bovenal: bewaar de eenheid in dit land!

Eenheid? Was dat nou niet net waar het aan schort?

Wat een zegen was de eenheid die er in dit land leek te bestaan toen de WK voetbal van start ging.

Hele straten die oranje kleurden, mensen die elkaar opzochten en samen naar de wedstrijden van “onze jongens” keken. Jong, oud, links, rechts, man, vrouw, vermogend, uitkeringsgerechtigde, geboren Helmonder, import Helmonder; onder alle groepen waren er velen, zeer velen die zich op de speeldagen van het Nederlands elftal in het oranje kleedden. En je merkte het overal; het verbroederd, het schept een band! Spontane gesprekken werden met vreemden aangeknoopt. Bij het hond uitlaten, bij AH, bij het onderhoud van de voortuin enz. Hopelijk houden we het oranjegevoel, winst of geen winst, nog heel lang vast. Dan is ons land tenminste ergens in verenigd!

Mirjam van der Pijl,

Ockenburghpark 3

tel: 770129

Email: mirjamvanderpijl@chello.nl